Druga Wojna Światowa
Związek Sowiecki po okupowaniu i aneksji Litwy kontynuował masowe represje. Dokonywano aresztów przedstawicieli inteligencji, funkcjonariuszy państwowych, rozformowano Wojsko Litewskie, część oficerów rozstrzelano. 14-18 czerwca 1941 r. rozpoczęły się masowe zesłania mieszkańców Litwy na Syberię. Tylko w ciągu tych czterech dni w zwierzęcych wagonach, w nieludzkich warunkach, na Syberię wywieziono około 18 tysięcy osób, przeważnie nauczycieli, prawników, zamożnych gospodarzy.
22 czerwca 1941 r. rozpoczęła się wojna pomiędzy Niemcami i Związkiem Sowieckim, Armia Czerwona wycofywała się z Litwy. Oba wrogie wojska w pierwszych dniach wojny terroryzowały i mordowały ludność litewską. Szczególnie okrutnie Armia Czerwona zakatowała kilkudziesięciu więźniów politycznych w lasku pod Rainiai.
W pierwszych dniach wojny podziemna organizacja antybolszewicka - Litewski Front Aktywistów - zorganizowała powstanie mieszkańców kraju. Już 23 czerwca ogłoszono deklarację odbudowania niepodległości Litwy i uformowanie Rządu Tymczasowego. Powstańcy zajęli i kontrolowali znaczną cześć terytorium Litwy. Było ich około 20-30 tysięcy, spośród których prawie 2 tysiące poległo w walkach.
